Lieve mama,
 
Iedere autorit die ik in het afgelopen jaar maakte van jouw huis terug naar Amsterdam, bedacht ik mij dat ik eens dezelfde rit zou maken en dat je er niet meer zou zijn. Al die ritten voelde ik me naar omdat ik van jou wegreed. Het was fijner om bij je te zijn, voor je te zorgen, boodschappen voor je te halen en met je te kletsen, dan om thuis te zijn en me zorgen te maken om jou, zoals jij je je leven lang zorgen hebt gemaakt om Tobias en mij. 
 
Luisterend naar de autoradio realiseerde ik me dat je eens niet meer de liedjes zou kunnen horen die ik op dat moment hoorde. Wetende dat je diezelfde nummers eigenlijk toch niet kende omdat je liever naar de Duitse radio luisterde dan de populaire Nederlandse, moest ik toch huilen bij de gedachte.  
 
Soms huilden we samen bij de wetenschap dat je dood zou gaan, het stilstaan daarbij en op voorhand het gemis. Iedere keer weer zei je dan tegen me dat ik niet verdrietig moest zijn. En iedere keer weer antwoordde ik: “Mama het is niet erg dat ik huil, want het betekent dat ik van je hou.” 
 
In de laatste weken heb ik me vaak afgevraagd wat ik je allemaal nog zou willen vertellen, voordat het te laat zou zijn. Zittend bij je bed de afgelopen anderhalve week, terwijl ik je hielp met omdraaien, je lippen insmeerde met vaseline en je het rietje voorhield zodat je water kon drinken, stelde ik mij keer op keer die vraag. En ook nu, nu het te laat is, vraag ik aan mezelf: “Welke belangrijke dingen zou ik je nog willen vertellen?” Maar al die tijd kwam ik op hetzelfde uit: “Ik hou van je mama.” Het is alles wat telt. 
 
Met Oud en Nieuw dronken we samen op jouw bed in ons huis een glaasje champagne op het nieuwe jaar. We zaten op de eerste rang voor het vuurwerk en ook al had je niet veel trek in het vieren van de jaarwisseling, toch hebben we door het slaapkamerraam genoten van de vuurpijlen. Je vertelde me dat je iedere avond voor ons bad en dat je voor Tobias en mij zou blijven bidden als je in de hemel zou zijn. Ik denk dat het fijn is dat je in de hemel bent en dat je nu eindelijk rust hebt en geen pijn meer hoeft te lijden. Zoals jij voor ons bidt, zo zal ik tegen je blijven praten. Je bent bij me en ook al maken we samen geen nieuwe herinneringen meer, toch kan ik je alles vertellen wat ik je ooit nog wilde zeggen, omdat je in mij leeft. Lieve mama, ik hou van je en ik mis je. 
Iris